Het Loetbos een sprookjesbos

Niet ver van mijn huis ligt het Loetbos. Een rijk bos dat vele soorten paddenstoelen bezit. Het is gewoon  in vijf minuten op de fiets te bereiken om een paar uurtjes wat foto's te maken. Zeker nu de paddenstoelen er weer zijn, is het wel lekker om zo dicht bij huis aan de slag te kunnen gaan. Voor mij is dit toch wel het favoriete jaargetijde voor de macrofotografie. Gewoon in alle rust zoeken naar diverse vormen, kleuren en een mooi zacht licht. Je onderwerp blijft op zijn plaats, zodat je net zo lang kan schuiven en uitproberen totdat de foto naar je zin is. De laatste weken heb ik dan ook met enige regelmaat veel dingen uitgeprobeerd om meer sfeer in de foto's te krijgen. Daarbij heb ik vooral gezocht naar mooie achtergronden en verschil in scherpte en onscherpte. Dit was lastig en tijdrovend maar vooral leuk om te doen. Het resultaat was dan ook heel verrassend, zeker toen het lukte om scherpte en onscherpte in een beeld te vangen. 

Klik hier voor de gehele blog!

Vlindertjes kieken

Een lange periode heb ik geen blog geplaatst, dus het wordt wel weer eens tijd. De afgelopen tijd heb ik echter wel veel foto’s gemaakt, waardoor het een lastige keuze is om te bepalen welke ik zal plaatsen. Uiteindelijk zijn het de Icarusblauwtjes geworden. Vooral omdat hier in de Krimpenerwaard lange tijd bijna geen vlinder te vinden was. Maar begin augustus  waren er plotseling massaal blauwtjes aanwezig. Ideaal, want dan hoeft er ook niet lang gezocht te worden om ze op de foto te zetten. Ook heb je een ruime keuze om net iets anders te fotograferen. 

Dit Icarusblauwtje heeft in het vroege zonlicht haar vleugels open gespreid om zich op te warmen. Door eerst het licht te meten op het dorre gras in de achtergrond, vervolgens twee stops over te belichten en heel even met je hand het blauwtje in de schaduw te zetten, steekt ze heel mooi af tegen de lichte achtergrond. 

De gehele blog is te vinden op mijn website. Klik hhttp://www.fransbatenburg.nl/blog/index.phpier voor de volledige blog!

Juffertjes in het Loetbos

Massaal zijn de juffertjes weer aanwezig in het Loetbos (De Krimpenerwaard). Met tientallen zie je ze overdag vliegen tussen het riet en hoge gras. Overdag is het zo goed als onmogelijk om ze scherp op de foto te krijgen. Doordat ze zijn opgewarmd gaan ze er namelijk snel vandoor als ze je in de gaten krijgen. Het beste is dan ook om ze vroeg in de morgen te fotograferen. Het is dan nog te koud voor ze om weg te kunnen vliegen.

Ik heb dus in de vroege morgen een aantal pogingen gedaan om de juffertjes te portretteren. Op de camera zit een 100 mm macrolens met daartussen een tussenring van 36 mm. De tussenring gebruikte ik om nog dichter op het onderwerp te komen. Het gebruik ervan levert wel wat lichtverlies op waardoor de ISO-waarde wat omhoog moest (ISO 800). Je moet de juffertjes rustig zoeken tussen het riet om vervolgens je statief er tussen te laten zakken. Daarna heb ik geprobeerd de lens zo dicht en recht mogelijk boven het kopje te plaatsen.  Met live-view kan je handmatig scherpstellen op de facetten in de ogen van het juffertje. Dit is lastig omdat het kopje van het juffertje ongeveer 4 mm  groot is en bij het minste zuchtje wind zit je ernaast met je scherpte. Veel foto's verdwijnen dan ook in de prullenbak, omdat ze simpelweg onscherp zijn. Uiteindelijk is het gelukt om genoeg foto's te schieten voor deze blog.

De gehele blog is te vinden op mijn website. Klik hier voor de volledige blog!

Dag en nacht

Het is weer voorjaar in de Krimpenerwaard. Dat betekent dat bij de eerste zonnige dagen de ringslangen weer tevoorschijn komen uit hun winterslaap. Op een aantal plaatsen in de polder warmen ze zich op in de zon om op temperatuur te komen. Ze zijn nu nog goed zichtbaar, omdat vroeg in het voorjaar het gras nog kort is. Als je rustig loopt over de vele Tiendwegen kan je ze zien liggen in de slootkant. Vervolgens probeer je een zo laag mogelijk standpunt in te nemen om door het gras de foto’s te nemen. Daarbij is het de kunst om het scherpe punt precies op het oog te laten vallen. Uiteindelijk blijven er maar een paar foto’s over, doordat er veel onscherp of op de verkeerde plek scherp zijn.

 

De gehele blog is te lezen op mijn nieuwe website. KLIK HIER.

De schoonheid van de Krimpenerwaard

Omdat er in de laatste maanden van de winter niet veel mogelijk heden zijn voor de macrolens zit er nu meestal de groothoeklens op de camera . En dan maar proberen de Krimpenerwaard zo te fotograferen dat andere ook de schoonheid  van dit cultuurlandschap inzien. Vaak zijn de mensen dan ook verbaast bij het zien van de foto's dat zo een mooi stukje Nederland in hun directe leefomgeving is . Doordat het Zuid-Hollands landschap de laatste jaren met enige regelmaat kleine stukjes landschap opnieuw inricht ontstaan er weer nieuwe mogelijkheden om foto's te maken.
Hieronder een voorbeeld een stukje polder dat twee jaar geleden opnieuw is ingericht.

In de wintermaanden gaan de lichten in de kassen al vroeg in de ochtend aan . Als de bewolking niet te donker is en veel vocht in de lucht zit draagt het licht heel ver . Want vanaf deze plek is het zo'n 25 km naar de kassen. Veel mensen vinden het lichtvervuiling , maar het levert wel een heel wonderlijk schouwspel  op in de nog donkere polder.

De Nespolder met in de verte zicht op Bergambacht bij zonsopkomst . Een koude nacht zorgt wat rijp op het gras en de overtrekkende bewolking zorgt voor een sprookjesachtig licht . Er zijn van die dagen dat alles samen valt en dan dit soort beelden opleveren.

Aan het einde van de eerste lente dag van het jaar een adembenemende zonsondergang. Samen met een wandelaar ons staan te verbazen hoe snel de kleuren in de lucht veranderden tijdens de zonsondergang . Vooral nadat de zon allang onder was waren de indrukwekkendste kleuren  te zien . Zo zie maar als je het wil zien wonen we in een mooi stukje Nederland , iets waar we zuinig op moeten zijn.